Ken je het tv-programma De Wereld Draait Door (DWDD) met Matthijs van Nieuwkerk nog? Het werd van 2005 tot en met 2020 op werkdagen rechtstreeks uitgezonden. DWDD behandelde op luchtige wijze actualiteiten op divers gebied, aangevuld met livemuziek.

Bizar toch dat na het einde van dit amusementsprogramma er een beeld tevoorschijn kwam dat totaal anders was dan wat het programma uitstraalde. Een beeld dat onthulde dat daar jarenlang, achter de schermen, een angstcultuur heerste.

En zo zijn er helaas meerdere voorbeelden, mondiaal zelfs. Mensen die door angst, verdeeldheid, uitsluiting en zelfs door haat zaaien, een wereld tevoorschijn laten komen die ‘doordraait’! Waarbij de gewone omgangsvormen, normen en waarden plots ‘gek of gevaarlijk’ zijn en de ondergang van de wereld kunnen betekenen.

Maak ik me daar zorgen om? Ja, best wel! Want mijn tijd op aarde is niet onbeperkt meer. En wat ik zie is dat dit proces langzaam begint en op een bepaald moment versnelt. We hebben dat de vorige eeuw al vaker gezien. Mijn (klein)kinderen zullen denk ik de volle storm ervan gaan meemaken.

Tenzij… tenzij er een wonder gebeurt. Een wonder waarop ik – misschien wel tegen beter weten in – blijf hopen én vertrouwen. Een wonder dat, net als de mooiste bloemen die zich tussen de rotsen door wurmen en kunnen groeien en bloeien, zich niet laat tegenhouden.
Een wonder dat aangestuurd wordt door Hem die alles gemaakt heeft. Die Zijn wereld en de mensen, die Hij liefheeft, nooit zal verlaten. 

Ook al lijkt het of de duisternis onomkeerbaar is, ik geloof er rotsvast in dat Hij alles recht gaat zetten. Precies zoals Hij al eeuwenlang doet.

Ik heb zelf van dichtbij een wonder(tje) mogen meemaken, toen het ziekenhuisbed en de rolstoel van mijn echtgenote overbodig werden.
Dat gaf mij de overtuiging dat Hij voor ons zorgt.

Dat Hij ervoor zorgt dat de wereld door draait, maar niet ‘doordraait’.