Het was geweldig om te doen! Het was bijzonder om weer dingen bij te leren! Het was speciaal om met nieuwe dingen te gaan werken. Het was spannend om dingen tig-keer uit te proberen totdat het wél lukte! Waar heeft ie het over denk je nu vast.

In het afgelopen voorjaar werd mij de vraag gesteld of ik samen met Robert mee wilde werken aan het opmaken en bouwen van een nieuwe website voor de Protestantse Gemeente Roosendaal. De ‘opdracht’ vanuit de werkgroep communicaties was: “maak een mooie, nieuwe, vlotte website die onze oude website vervangt. En als het kan vóór de startzondag op 13 september.”

Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Het was een heerlijke uitdaging om aan te gaan. Het was een al lang lopend project en door veel externe factoren was het een tijd blijven liggen.

Maar ja waar begin je? Nou zoals de Italianen zeggen “bij die bodem…” hahaha, ja inderdaad, bij de bodem ‘de basis’ van de oude website oftewel de bestaande pagina’s. Gelukkig was er ook nog technische hulp want de nieuwe website werd in een ander platform gebouwd dan voorheen. En ja díe oude werkomgeving kenden we op ons duimpje, dus dit was een echte uitdaging. Maar uitdagingen helpen je vaak vooruit in je denken en doen. Ook nu weer.

En zoals het gaat in dit soort dingen, soms zit het mee… en soms zit het tegen. Maar gelukkig is alles goedgekomen en is de nieuwe site (ik vind hem prachtig) nu live en online.

Gedurende het proces had ik wel eens momentjes van ‘pfffffffffff waarom had ik ook alweer ja gezegd?’ Dan zat echt alles even tegen, of het lukte gewoon even niet. Dan nam ik korte tijd rust en ging alles rustig overdenken. Soms liet ik het zelfs een hele dag liggen. Ja, ja echt waar! En de mensen die mij kennen weten dat ik dat eigenlijk nóóit doe als ik met iets aan het stoeien ben. Maar door het wél te doen kreeg ik op die momenten een bepaalde rust over me en diende zich eigenlijk ’als vanzelf’ een oplossing aan. Soms door een handige tip van de technische ondersteuning, soms ook gewoon omdat je ineens snapte wat er mis ging.

Het voelde alsof je door een bijzondere kracht werd geholpen. Een kracht die je onvoorwaardelijk helpt, hoe taai moment ook is. Of hoe lastig een probleem ook kan zijn. Dat was voor mij weer eens een bevestiging dat we er niet alleen voor staan op deze wereld. Dat we altijd Zijn hulp mogen krijgen. Gevraagd (en soms) ongevraagd. Dan kan ik enkel zeggen “Dank U voor Uw hulp!”